Procida - kolorowa wyspa

Procida - kolorowa wyspa

Zaledwie 4 km2. Około 10 tysięcy mieszkańców. Procida jest najmniejszą z wysp Zatoki Neapolitańskiej i najbliżej położoną Neapolu. Oddalona jest od stolicy Kampanii o ok. 20 kilometrów. Procida – kolorowa wyspa, chyba najbardziej kolorowa z wysp na jakiej dotychczas byliśmy. To także wyspa kina – filmowego listonosza, których miał dostarczyć przesyłkę pewnemu adresatowi.

Promem z Pozzuoli

3 x “N” – Najbliżej, Najszybciej i Najtaniej. Promem Gestour s.r.l. wypłynęliśmy o godzinie 13:00, by za niespełna 1 godzinyę powitać Procidę. Łącznie za prom w dwie strony zapłaciliśmy  17 euro.

W filmowej relacji przedstawiamy podróż w trochę ponad 3 minuty. Płynąc w stronę Procidy po stronie prawej burty promu podziwiamy białą zabudowę Przylądka Miseno, który wyznacza brzeg północno – zachodniej granicy Zatoki Neapolitańskiej.

W naszej ocenie wyspę najlepiej zwiedzać pieszo. Niezapomnianych wrażeń dostarczy widok z ufortyfikowanego cypla wyspy – tzw. Terra Murata, skąd można objąć wzrokiem wyspę naturalnie stykającą się z lazurem morza.

Procida – widok na Wezuwiusz
Wyspa Procida – lazur morza
Procida – patrząc w stronę Zatoki Neapolitańskiej
Wezuwiusz i Neapol jak na dłoni

Ktoś, kto miał okazję zwiedzić Cinqueterre nie będzie zaskoczony kolorystyką przybrzeżnych zabudowań Procidy. Domki bardzo charakterystyczne i żywo podobne do tych wzbudzających powszechny turystów podziw w Riomaggiore czy Manaroli.  Wychodzimy na suchy ląd. Marina di Procida. Tu przypływają promy z wyspy Ischia, Casamicciola, z Neapolu czy Pozzuoli – skąd i my wyruszyliśmy.

Terminal promowy w Procida
Procida to raj dla turystów, fotografów i żeglarzy

Zaraz po wyjściu z promu stajemy na Via Roma i zwracamy się twarzą w stronę Neapolu. Czujemy wiatr od morza Tyrreńskiego. Zamykamy na chwilę oczy czujmy ten sam wiatr i słyszmy jak wanty zacumowanych nieopodal jachtów grają smagane intensywnym wiatrem. Stąd Wezuwiusz widać jak na dłoni. Za nami Procida – kolorowa wyspa.

Procida raj dla turystów i fotografów
Procida – kolorowa wyspa. Raj dla turystów i amatorów fotografii

Kto lubi fotografię ten wie, że niebagatelna kolorystyka to coś co porywa amatorów utrwalanych “na kliszy” obrazów. Na Procida – kolorowej wyspie każdy amator fotografii znajdzie coś dla siebie. Atrakcyjny jest brzeg wyspy. Atrakcyjne są także wąskie uliczki. Planując pieszą wycieczkę po wyspie warto przejść Via Roma w stronę Chiesa Maria ss. Della Pieta, po to, aby następnie skręcić w prawo w Via Vittorio Emanuele. Idąc w górę ulicą imienia pierwszego króla zjednoczonej Italii od 1861 r. mijamy lokalne piekarnie i restauracje i dochodzimy do Kościoła – Chiesa di San Leonardo. Skręcamy w lewo w Via Principe Umberto i po ok. 15 minutach mijając z prawej strony targ rybny spokojnym krokiem dochodzimy do skrzyżowania dróg Principe Umberto – Via S. Rocco – Salita Castello. Przed nami staje Santuario S. Maria delle Grazie Incoronata.

Santuario S. Maria – kościół usytuowany w centralnym punkcie wyspy
Santuario S. Maria to jeden z wielu kościołów na wyspie
Procida – kolorowa wyspa. Widoczny kościół Santuario S. Maria

… potem cały czas a piedi – Via Salita Castello. I tym samym znaleźliśmy się na samym topie wyspy. Stąd rozpościera się niesamowity widok na wyspę. Morze. Okoliczne wyspy. Neapol. Wezuwiusz.

Idąc Via Vittorio Emanuele możemy też skręcić w Via Libertà. Możemy, a nawet powinniśmy. Także z tej perspektywy Procida wygląda pięknie. Wąskie uliczki. Mieszkańcy wyspy mijający się samochodami typu Fiat 500 to nierzadki tam widok. Zliczyliśmy też ok. 15 skuterów – klasycznych Vespá. Nasze zainteresowanie wzbudzają ceramiczne tabliczki adresowe. Jest ich pełno. Każda niemal ulica, zakątek wyspy upiększony jest taką ceramiką.

Barwna Procida – uliczne tabliczki
Na każdej niemal uliczce Procidy zobaczymy kolorowe ceramiczne tabliczki
Kolorowa Procida

Piękno Procidy zostało uchwycone w filmie Il Postino (tłum: “Listonosz”). Większość scen tej wzruszającej opowieści kręcono w okolicach Marina della Corricella.

Marina della Corricella skąpana w słońcu
Il Postino

Film z 1994 roku nakręcony przez Michaela Radforda. W rolę tytułowego listonosza wcielił się włoski aktor i poeta Massimo Troisi. Film przedstawia historię prostego listonosza, który dostarcza pocztę tylko jednemu adresatowi. Jest nim chilijski noblista, poeta i komunista Pablo Neruda. Film jest dokładnie taki, jak cała Procida. Ciepły. Leniwy i nostalgiczny.

Będąc na weekend w Neapolu, naprawdę warto tu przyjechać na jeden dzień, jedno popołudnie. Dosłownie kilka godzin.

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz

ZapiszZapisz